Woensdag 27 Augustus: Hoover Dam & Grand Canyon SkyWalk

Deze nacht goed geslapen in het Boulder Dam Hotel. Onze kamer lag langs de straatkant en wonderbaarlijk hebben we geen last gehad van de straatgeluiden. Na het douchen, besloten om we beneden in het restaurant te gaan ontbijten. Raar maar waar in de prijs van 125 USD was het ontbijt mee inbegrepen! In het hotel hing een vredige en joviale sfeer. Bij naar het beneden gaan kregen we quasi van iedereen een goeiemorgen en de occasionele vraag: “heb je goed geslapen?” of  “How was your night?”. Ik denk dat we het er allemaal over eens zijn dat dit één van de betere hotelletjes waren die we de laatste weken gehad hebben.

Na het ontbijt besloten we om het museum over de Boulder Dam te bezoeken die zich op de benedenverdieping van het hotel bevond. Met de verwachting dat dit een zeer beperkte tentoonstelling ging zijn, gingen we er toch even naar toe. Eenmaal aangekomen, werden we aardig verrast! In tegenstelling tot ons vermoeden was alles op een creatieve en ludieke manier voorgesteld. Het koppelen van het leuke aan het leerrijke is een opzet waar ze hier zeker in geslaagd waren. Aangezien we deze nacht in het hotel verbleven zijn, was de ingang in de prijs va de kamer inbegrepen.

USA-12-1

Vrij snel werd het duidelijk dat de Boulder Dam in weze de Hoover Dam is en dat het ontstaan van Boulder City dezelfde is als die van Page. Boulder City werd gebouwd als een woonplaats voor de werklieden die aan de dam werkten. Het leuke aan het museum was dat het ook een zicht gaf op de werkomstandigheden die er toch niet al te goed uitzagen. De bouw van de dam was een 48 miljoen dollar project (rond de jaren 1930) en werd uitgevoerd door een coalitie van een aantal bouwbedrijven. Deze bedrijven hadden begrepen dat ze de bouw van de dam niet alléén aankonden en gingen een partnership aan.

USA-12-2

We stelden ons toch de vraag bij de werkomstandigheden in die tijd. De bouw van de dam werd uitgevoerd in de periode van de grote depressie.. Het aantal beschikbare werklieden was met ander woorden naar de hoge kant en de verloning was navenant. Een werknemer verdiende per dag tussen de 4 & 10 dollar naargelang het risico dat de job inhield en de vereiste kennis. Het dorp bevatte ook een company store (een soort van supermarkt waar je kledij kon kopen, maar ook eten en andere zaken). Deze winkel werd uitgebaat door de werkgever en gaf de mogelijkheden om door middel van bonnetjes een voorschot te nemen op een komende verloning. Deze manier van werken boycotte de onafhankelijke handelaren en zorgde ervoor dat het uitbetaalde loon gedeeltelijk terug in de zakken van de werkgever kwam. Een mooi voorbeeld van kapitalisme.

Na een mooie verwoording over de levensomstandigheden, de constructiewijze en historiek van de Dam vertrokken we richting Hoover Dam. Bij het aankomen, werd ons duidelijk dat het een grote toeristische trekpleister was. Naast de dam was een parkeertoren gebouwd waar je je auto kon plaatsen voor de luttele 10 USD. We zetten ons bezoek naar goede gewoonte verder richting het visitors center. Eenmaal aangekomen aan de deur, merkten we een bordje met daarop de prijzen. Om het visiteer center te bezoeken diende je rond 15 USD te betalen, om een begidste toer te krijgen -net zoals in de Glen Canyon Dam- diende we nog een additionele 30 USD neer te leggen per persoon. Totaalprijs voor het bezoek was om en bij de 150 USD. Het bezoek dat we gedaan hebben in Page was 15 USD (factor 10). Aangezien we via allerlei andere kanalen de geschiedenis en achtergrond hebben ontdekt, was het bezoek zijn geld niet waard. We liepen nog ééns over de dam van de ene kant (Nevada) naar de andere kant (Arizona) en gingen terug naar onze wagen.

Als volgende stop van vandaag gingen we naar de Grand Canyon SkyWalk. Een ritje van ongeveer 3 uur! Eenmaal aangekomen aan de balie van de SkyWalk kregen we te horen dat het bezoek ons 70 USD per persoon ging kosten (30 USD als ingangsgeld van het park en 40 USD voor de SkyWalk). Overal stond tevens aangeduid dat het nemen van foto’s niet toegelaten was. Ook hier besloten we dat het sop de kolen niet waard was en we zetten onze weg terug in richting Las Vegas waar we de komende 3 nachten gaan verblijven.

In de late namiddag checkten we in suite 10-535 in de Venetian. De Venetian is een hotel die deel uitmaakt van de groep Venetian/Venezia/Pallazo. Aan het hotelcomplex waren 3 casino’s onderling met mekaar verbonden die voornamelijk bestaan uit goktafels en slots. Het hotelcomplex stelt om en bij de 5.600 mensen te werk en heeft ongeveer 7.600 kamers. Aan de receptie kregen we een luggage boy toegewezen waar zijn belangrijkste taak bestond om ons naar de kamer te gidsen. Nodeloos om te zeggen dat je een plannetje bij de hand diende te hebben om enigszins je weg terug te vinden. Na dag één was het ons al duidelijk dat we hier nog véél gaan verloren lopen.

USA-12-3

’s Avonds liepen we nog snel naar een shop “Tix”. Deze shop specialiseert zich in het verkopen van tickets voor onuitverkochte shows tegen abnormaal hoge kortingen (>30%). Het aanbod was iets naar de beperktere kant, maar we merkten op dat er nog kaartjes vrij waren voor Penn & Teller (een komisch goochelaarsduo). De show begon binnen een uurtje in één van de zalen van het Rio Hotel, een dik halfuurtje wandelen van waar wij stonden. Ik had reeds een aantal van hun shows gezien op YouTube en wist waar ik me kon aan verwachten. Naar mijn inziens was het een geslaagde avond en show!

Daarna gingen we nog kort even de strip verkennen. Het viel ons op dat de volledige strip vol stond met mensen die kaartjes uitdeelde voor escortedames, prostituees, stripclubs, enzoverder. Nadien zochten we ons een plekje om nog iets te drinken. Na een tijdje wandelen hadden we onze geliefkoosde plek gevonden aan de buitenkant van het casino van de Palazzo.

Leave a Reply