Zondag 14 September: Petersen Automotive Museum

‘s Ochtends rond 9u30 begonnen we aan onze laatste dag in de Verenigde Staten. Ook vandaag was het terug een zonnige dag en we begonnen eigenlijk al een beetje op te kijken tegen het droevige Belgische weer.

Het gevoel is tweeledig. Enerzijds ben ik wel tevreden om terug naar huis te gaan. Een deeltje van mezelf verlangt terug naar huis. De stek die ik gewoon ben, de hond zijn gesnurk, het terug oppikken van de draad en vooral terugzien van de mensen. Langs de andere kant, heb ik het hier wel naar mijn zin. De Amerikaanse mentaliteit spreekt me wel aan, het warme weer die ervoor zorgt dat je iedere dag met een glimlach begint en ik heb het gevoel dat we het hier nog allemaal niet gezien hebben. Wat op zich heel eigenaardig is gezien het feit dat we hier toch al een kleine maand doorbrengen! Ja, het is een vakantie die ik gerust nog een tweede keer zou willen doorbrengen! Over één ding ben ik het zeker.. ik zou het totaal anders aanpakken! Nog minder plannen, meer op gevoel afgaan en gewoon in het begin van de vakantie een tentje kopen. Overal zijn ze erop voorzien om mobilhomes of rugzaktoeristen te ontvangen en dat zelf in het midden van een Nationaal Park! Volgens mij hebben we een deel van de natuurfenomenen gemist doordat we ‘s avonds lekker in de luxe van een hotelletje zaten.

En zo ging onze reflectie over de laatste 4 weken verder. Hier zouden we wel wat meer tijd moeten gespendeerd hebben, dat zouden we eigenlijk kunnen overslagen en deze stad prefereer ik boven deze! En eigenlijk kwamen we tot de conclusie dat de laatste vier weken vliegensvlug zijn gepasseerd!

Na het veroberen van de koffie en koffiekoeken van de StarBucks begonnen we aan onze dag. In eerste instantie gingen we het route 66 museum bezoeken, maar dat bleek uiteindelijk een grote flop te worden. Het museum van een winkelruimte groot (ongeveer 8 op 12m2) bestond voornamelijk uit verkeersborden, posters, enzoverder. Bovendien was het nog eens gesloten op zondag ook!

Gelukkig hadden we gisteren te horen gekregen in het restaurant dat er een automuseum in de buurt was dat wel gerust een bezoekje waard was. We besloten dan ook om daar een deel van onze dag te spenderen. Uiteindelijk is het een volledige dag geworden!

Petersen Automotive is opgericht door een mediamagnaat die naar mijn inziens niet meer wist wat hij met zijn geld kon doen. Na het verliezen van zijn twee kinderen in een vliegtuigongeluk bracht hij een deel van het geld onder in een NGO (een VZW) die uiteindelijk Petersen Automotive Museum werd. Doordat we niet goed wisten wat we mochten verwachten, besloten we om de kleine toer te nemen (de vrij toegankelijke ruimtes).

USA-30-1 USA-30-2 USA-30-3 USA-30-4

Na een aantal uur en het bewonderen van een hondertal wagens later, kwamen we terug aan de kassa. We besloten om tevens ook de toer onder leiding van een gids te volgen doordat we reeds zo onder de indruk waren van de exclusieve wagens, de manier waarop ze tentoongesteld waren en omdat een auto ons simpelweg interesseert. Het jammere van de zaak is dat het niet toegelaten was om foto’s te nemen van de auto’s (een 200tal) die in de kluis staan doordat ze eigenlijk vrezen voor diefstal. Dit heeft dus tot als gevolg dat je van deze wagens geen foto’s zal terugvinden in deze post.

USA-30-8 USA-30-7

Onze toer startte aan de receptie waar we onder leiding van een beveleigingsagent een aantal verdiepen lager de glimp konden opvangen van de eerste wagens. Het viel ons meteen op dat we een divers aantal wagens gingen kunnen bekijken. Van de oudere (of oudste) generatie tot muscle cars en van bolides tot hot rods. Voor ieder wat wils!

USA-30-5 USA-30-6

De gids – een vrijwilliger – was de geknipte kerel voor de job! Hij praatte met een passie over de verschillende auto’s waar hij bij stopte. Het was onmogelijk om bij iedere auto even te stoppen, dus hij koos er degene uit waar hij iets kon over vertellen. De hoeveelheid aan informatie die we in de twee uur durende rondleiding hebben ontvangen is onmogelijk om allemaal te stockeren. Zo begon hij bij de eerste wagen dat uniek is in de wereld – ook al is het een replica! De auto werd gecategoriseerd als de eerste auto in de wereld en de originele wagen werd vernietigd door een brand. De auto deed eerder denken aan een paardenkar zonder paard. Zo gingen we verder naar de volgende en de volgende om uiteindelijk bij een blauwe auto uit te komen waar de gids de boodschap had: “knappe auto, hij is blauw en meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen”.

Een aantal auto’s verder stopten we bij een gouden Delorean die quasi nooit tentoongesteld wordt. De achterliggende reden is de carrosserie die gevoelig is aan plekken en stof. Uiteindelijk passeerden we aantal bolides en de wagen die meegespeeld heeft in “The Green Hornet”.

Nadien passeerden we Herby de kever en kregen we een woordje uitleg waarom het cijfer 53 specifiek gebruikt werd. Na nog een aantal Hot Rods van Boyd Coddington kwamen we terug aan het begin van de ruimte. In de veronderstelling dat we rond waren, sloeg de gids af in nog een tweede ruimte. Deze ruimte was kleiner dan de vorige, maar niet minder impressionant.

De eerste wagen dat we tegenkwamen was een Rolls Royce Phantom uit 1925 die simpelweg beschreven kan worden als “groot”. Bij het verplaatsen van deze auto rijden er steeds twee begeleidende wagens mee doordat de remafstand véél te lang is zodat het gevaarlijk kan zijn. Verder in de ruimte vond je nog een Jaguar die beduidend hard de kenmerken van een Saleen had. Een tweetal Bugatti’s, een aantal diplomatische wagens en een resem moto’s later was onze twee uur lange toer beeindigd. Het was zeer zeker een zeer interessant bezoek en kunnen iedereen het enkel adviseren om hier een beetje tijd voor vrij te maken.

In de tussentijd waren we reeds een serieuze eind gevorderd in de namiddag en besloten we om terug in de richting van het motel te vertrekken om daar nog iets te drinken in onze favoriete bar, iets te eten in het Mexicaans-Amerikaans restaurant ernaast en uiteindelijk onze dag af te sluiten na het maken van onze valiezen. De avond brachten we door op het terras.. onze drankvoorraad diende natuurlijk op te zijn. Weggooien zou zonde zijn.

USA-30-9

Dit was het dan de laatste avond van onze vakantie. Morgen gaat onze wekker af om 3u15 en vertrekken we in de richting van de luchthaven.

USA-30-10

Leave a Reply